ölmeye yatmak..

bu (z)amansiz hastaligin elinden kurtulusum yok anladim artik.. kabullenmeye ve teslim olmaya basladim.. isyan etsen de olmuyor, arkandan vuruyor seni en beklemedigin anda! hain düsman! hain! uzak duramadin benden degil mi? esek! oysa ki ben kendi halinde hayat dolu neseli bi kiz cocuguydum.. yani sayilirdim.. yoo yoo öyleydim.. simdi unutturdun herseyi.. tüm hayatimi.. artik sadece kendimi, kendi mutlulugumu düsünür oldum sayende..

hayat eskiden böyle degildi.. agir agir gecerdi zaman.. simdi öyle degil.. hersey hizla akiyor yanimdan.. sadece haftasonlari barisabiliyorum hain kurtla bir de bazi hafta ici zamanlarda.. o cok ender zamanlari seviyorum galiba.. sadece o anlarda hayati, ani yasayabiliyorum.. sonrasi aci, sonrasi cok aci cektiriyor.. hem manevi hem fiziksel anlamda..

sanirim hayat hissedilebilen bir sey ve ben seni hissedebiliyorum artik hayat! tek güzel olan yanlarinla beraber kötü olanlari da.. amac da buydu zaten degil mi? yine her zaman oldugu gibi.. tam cevaplari bulmustum ki; sorular degisti!